#1 27-05-2009 22:32:41

Lusine

Nadczłowiek

Zarejestrowany: 02-10-2008
Posty: 15

Renesans

Wiem, ze w porę i w czas, ale jestem jeszcze w trakcie pisania. Jak ktoś jeszcze nic nie ma, to może mu się przydać.

1.    Przez kogo epoka została nazwana renesansem? Co oznacza ta nazwa i jak brzmi jej polski odpowiednik?

Nazwa ta ukształtowała się już podczas trwania epoki, ukazując, że renesans pozwolił się odrodzić kulturze antyku. Przekonanie to ciągnęło się od Petrarki do Georgio Vasariego. Polski termin "renesans" pochodzi od francuskiego słowa renaissance, zastosowanego przez Jules'a Micheleta i Jakoba Burckhardta. Drugi z nich mocno podkreślił różnicę między renesansem a Średniowieczem, sformułowano wtedy hasła – renovatio Antiquitatis i studium Antiquitatis (odnowienie antyku i studiowanie antyku),  a także renovatio hominis – odrodzenie ludzkości. W języku włoskim stosowany jest natomiast termin rinascità, którego jako pierwszy użył Georgio Vasari.

2.    Jak długo trwał renesans na zachodzie Europy, a jak długo w Polsce?

Sposób periodyzacji jest umowny, gdyż renesans docierał do różnych krajów w różnym czasie i trudno jednoznacznie wyznaczyć jego ramy czasowe.
W Europie za początek renesansu uznaje się wynalezienie druku przez Gutenberga w 1450 roku lub odkrycie Ameryki przez Kolumba w 1492, zaś koniec przypada pod koniec XVIw.
W Polsce renesans obejmuje w zasadzie wiek XVI, ale początki przypadają jeszcze na rok 1469 (Przybycie Kallimacha) lub 1488 (Konrad Celtis), albo, stosując inne kryteria, za punkt początkowy można uznać ukazanie się „Krótkiej Rozprawy…” Reja w 1543. Okres schyłkowy epoki to początek XVII wieku, jej koniec wyznacza ukazanie się „Rytmów” M.S. Szarzyńskiego (1601) lub śmierć Szymona Szymonowica (1629). Szczytowy okres renesansu w Polsce trwał oczywiście za życia Jana Kochanowskiego (1530 – 1584)

3.    Wyjaśnij pojęcia „humanizm”, „humanista”. Co dla renesansowego człowieka oznaczało bycie humanistą?

Humanizm – postawa intelektualna i moralna wyrażająca się w uznaniu człowieka wraz z jego potrzebami duchowymi i materialnymi za największą wartość, ruch umysłowy okresu Odrodzenia wzorujący się na kulturze antycznej, odrzucający średniowieczną teologię,  w centrum zainteresowań stawiający człowieka, jego życie i działalność.
Humanista – ktoś, kto ma wiedzę i wykształcenie w zakresie nauk humanistycznych, w życiu kieruje się zasadami humanizmu, przedstawiciel humanizmu epoki Odrodzenia
W renesansie przez humanizm rozumiemy ogólną tendencję wieku, by przywiązać jak największą wagę do studiów klasycznych oraz uważać starożytność klasyczną za ogólny wzorzec i model, którym należy się kierować we wszystkich przejawach aktywności kulturalnej. Humaniści byli uczonymi klasycznymi i przyczyniali się do rozwinięcia studiów klasycznych oraz popularyzacji kultury antyku. Dzięki nim nastąpiło ożywienie w nauce języka i literatury greckiej. Humaniści przekładali, komentowali i kolekcjonowali dzieła antyczne Można powiedzieć, że humaniści włoscy są przodkami współczesnych filologów i historyków.

4.    Co znaczyło hasło Ad fontes!? Do których pisarzy antycznych i w jaki sposób nawiązywali polscy twórcy renesansowi?

Ad fontes – hasło to oznaczało powrót do źródeł, nakazywało poszukiwać i poznawać dawne świadectwa i dokumenty, szukać właściwych źródeł pełnych tekstów pisarzy, filozofów, poetów Hellady i Romy. Określało kierunek pracy i zainteresowań poetów i uczonych renesansowych.
Pisarze antyczni, do których nawiązywali polscy twórcy renesansowi:
•    Homer – był uznany przez Jana Kochanowskiego za „mistrza naszych mistrzów”, czyli poetów rzymskich, miał pierwszeństwo w poczcie twórców antyku. Nazwał go też arcypoetą, czyli kimś, kto jako poeta wspiął się wyżej niż inni, oraz sądził, że sława Homera będzie trwać wiecznie. Kochanowski tłumaczył jego dzieła, podejmował tematy wprowadzone przez niego do literatury, a także próbował iść śladem Homera-epika (Szachy, Jazda do Moskwy). Starał się też naśladować i adaptować gatunki literackie stworzone przez Greckich Poetów. Sebastian Fabian Klonowic nazwał zmarłego Kochanowskiego „polskim Homerusem”.
- Odyseusz jako prehumanista, homo-viator, roztropny, przebiegły, a jednocześnie tułacz i ktoś, kto chce poznawać świat, jest rządny nowych doświadczeń.
- Flis – Sebastiana Fabiana Klonowica – podróż Wisłą z Warszawy do Gdańska, pełen odwołań literackich ( antyczne tułaczki ), zderzenie etosów gospodarza i podróżnika (zdobywcy), podział świata na dom (ojczyznę) i obce, dalekie krainy, parabola ludzkiego życia.
- „Odprawa posłów greckich”
- motyw Kasandry rozwinięty w renesansie
•    Anakreont – również naśladowany przez Kochanowskiego, część jego fraszek nazwał jego imieniem (anakreontyki). Fraszka – „Z Anakreonta”
•    Horacy – Kolejny, zaraz po Homerze wzór dla Kochanowskiego. Miał podobne stanowisko wobec poezji, obydwoje sądzili, że sam talent nie wystarczy. Poeta musi być zarówno natchniony jak i uczony. Kochanowski pisze o tym w liście do swojego przyjaciela Stanisława Fogelwedera. Zaczerpnął też od niego motyw nieśmiertelności poetów. Horacy upatrywał źródła szczęścia w małym, spokojnym, wielskim życiu.
•    Wergiliusz  - „Bukoliki” i „Georgiki” stanowiące pochwałę życia zgodnego z naturą, zalecały umiar, podkreślały wartość pracy, a „Georgiki” zawierały ponadto praktyczne porady dotyczące uprawy roli i hodowli.
•    Owidiusz – ulubiony poeta Klemensa Janickiego, na wzór jego zbioru elegii zatytułował swój cykl dziesięciu łacińskich utworów Trista (Żale), której kulminację stanowi Elegia VII „O sobie samym do potomności”

5.    Jakie gatunki literackie antyku były podejmowane i rozwijane przez polskich pisarzy renesansowych (epos, bajka, tren, oda, tragedia, elegia)

•    Epos – rozległa wierszowana wypowiedź przedstawiająca dzieje legendarnych lub historycznych bohaterów na tle zdarzeń ważnych dla zbiorowości. Przykładem mogą być „Jazda do Moskwy” i „Szachy” Kochanowskiego.
•    Bajka – jej rozwój przypada na VI w.p.n.e. Bajki były zwięzłymi, pisanymi prozą opowiastkami o zwierzętach odzwierciedlających ludzkie charaktery i postawy w typowych sytuacjach. Zwykle bajka była podzielona na opowiadanie o zdarzeniu i morał, nie budowano charakterystyki bohaterów, lecz stosowano ogólnie przyjęte cechy zwierząt ( lew-siła, mrówka-pracowitość, lis-przebiegłość, baran-głupota). Bajka była ilustracją jakiejś ogólnej prawdy dotyczącej uniwersalnych doświadczeń ludzkich. W renesansie Ezop, z którym łączy się rozwój bajki, był uosobieniem suwerenności jednostki wobec uznanych autorytetów.
- Biernat z Lublina w 1522 napisał utwór „Ezop, to jest opisanie żywota tego to mędrca obyczajnego, przydane są k temu przypowieści jego”
•    Tren – od threnoi – oczekiwanie, jedna z odmian literatury żałobnej, określanych wspólnym mianem epicedium, zawierał w sobie pochwałę, płacz i pocieszenie. Przykładami mogą być treny Kochanowskiego (Tren VIII, Tren X – poszukiwania córki, Tren XIX albo Sen), w których kunsztownie wyraża swe wielkie cierpienie po stracie córki
•    Oda - utwór liryczny, który charakteryzuje się wzniosłością tematu i stylu, sławi ideę, wydarzenie lub czas. Zwykle cechuje ją także zbiorowy podmiot wypowiedzi. Najważniejsi twórcy w Renesansie to Jan Kochanowski i Szymon Szymonowic.
•    Tragedia – naśladownictwo tragedii greckich – np. „Odprawa posłów greckich” Kochanowskiego.
•    Elegia – utwór pisany dystychem elegijnym, gdzie pierwszy wers stanowił heksametr, a drugi pentametr. W późniejszych czasach mianem elegii określa się w ogóle wierszowany tekst o charakterze refleksyjnym dotyczący ważnej problematyki (miłość, przemijanie).
- Kochanowski – przykład to Elegia V wywyższająca dworek szlachecki nad dwór.
- Klemens Janicki – „O sobie samym do potomności”

6.    Scharakteryzuj stosunek człowieka renesansu do Boga i porównaj z ujęciem tej kwestii w średniowieczu.

W dobie renesansu dostrzec można dwojaki stosunek do Boga. W pierwszym okresie twórcy chwalą go, wysławiają jego wielkość i mądrość, w drugim natomiast, gdy ujawnia się głęboki kryzys, do Boga kierowane są pretensje, żale i wyrzuty. Doskonałym przykładem uwielbienia Boga jest pieśń Kochanowskiego "Hymn do Boga (Czego chcesz od nas, Panie, za twe hojne dary ?)". Jest to manifest humanistycznej religijności, majestatyczny hołd, oddany naturze, która wspaniale urządzona i uporządkowana przez siłę twórczą, służy człowiekowi. Ważne miejsce zajmują też tłumaczenia psalmów (Psałterz Dawidowy). Później fraszka „O żywocie ludzkim” i Treny.
W Średniowieczu człowiek był właściwie niczym wobec Boga, dostrzegano marność ludzi i wszystkiego, co znajduje się na świecie wobec boskiej siły. Tymczasem w renesansie zwrócono się w stronę człowieka (najbardziej na początku – po okresie teocentryzmu w średniowieczu), jednak antropocentryzm słabł w miarę rozwoju renesansu. Boga nadal otaczano czcią, jednak starano się też wyjaśniać zjawiska w przyrodzie w sposób naukowy (np. Leonardo da Vinci i jego studia przyrodnicze).

7.    Na czym polegała reformacja i jakie było jej znaczenie dla kultury renesansu?

Reformacja - ruch religijny i społeczny zapoczątkowany przez Marcina Lutra w XVI wieku, mający na celu odnowę chrześcijaństwa. Był on reakcją na negatywne zjawiska, które miały miejsce w katolickiej hierarchii kościelnej, a także stanowił opozycję do katolickiej doktryny dogmatycznej.
Wpływ na kulturę renesansu:
- teksty Lutra, Kalwina
- szkoły protestantów
- rozpowszechnienie druku
- Powstawanie dzieł o tematyce religijnej, często łączących naukę z religią (no „Podręcznik żołnierza Chrystusowego” Erazma z Rotterdamu)
- Kontrreformacja, założenie zakonu jezuitów, z którego było wielu myślicieli, rozwój sztuki w kościele Katolickim

8.    Jakie nowe postacie pojawiły się w literaturze i sztuce renesansu? Porównaj je z wzorcami osobowymi średniowiecza.

W średniowieczu wzorcami osobowymi byli władca, święty, rycerz i umierający. Liczyła się przede wszystkim ich pobożność, odwaga, zdolność dokonywania wielkich czynów i uznanie wyższych wartości. W Renesansie wzorce te uległy zmianie. Rycerza zastępuje szlachcic – wykształcony, kulturalny, zdolny do konwersacji, pełen ogłady, umiejący tańczyć i bawić towarzystwo. W literaturze pojawiły się postacie:
•    Humanisty
•    Poety – zastanawiano się nad sztuką poetycką – ars poetica. Podobnie jak w antyku rozważano, czy poezja jest sztuką czy rzemiosłem, a także jaki powinien być poeta. Poezja stała się unieśmiertelnieniem (topos ten był już popularny w antyku)
•    Artysty – traktaty o malarstwie, biografie malarzy ( np. „O narodzinach Michała Anioła” Georgio Vasari)
•    Mecenasa – wspierali artystów finansowym wsparciem, a w zamian często pojawiali się utworach w ramach podziękowania (np. Klemens Janicki pisał o Andrzeju Krzyckim i o Kmicie).
•    Dworzanina – „Dworzanin Polski” Górnickiego (1566), parafraza włoskiego tekstu „Il Cortegiano”, znajdują się tam dyskusje o zachowaniu się na dworze, wytwornych manierach, „dwornej pani”, ubiorze, tańcu itp. Jednakże pochwała dworu nie mogła znaleźć zrozumienia u szlachcica ziemianina, który pochłonięty własnymi obowiązkami uważał dwór za miejsce beztroskiej zabawy, a piękno życia dworskiego nie idzie w parze z rzeczywistymi wartościami. Dwór był miejscem intryg, podstępów, pełen próżniaków, zarozumialców i służalców
•    Ziemianina – kultura staropolska miała charakter szlachecko-ziemiański, dlatego życie ziemianina stanowiło główny temat ówczesnej literatury. Życie na dworku jawiło się jako życie pełne harmonii, szczęścia, bliskości z religią i prawami przyrody. Wieś i życie na wsi były źródłem wartości moralnych. Przykłady utworów to Elegia V, a także niektóre fraczki („Na lipę”, „Na dom w Czarnolesie”) Kochanowskiego, „Żywot człowieka poczciwego” Mikołaja Reja, „Ziemianin” Jakuba Ponętowskiego”

9.    W jaki sposób renesansowe zainteresowanie człowiekiem wpłynęło na literaturę i sztukę?

W renesansie zwrócono się w stronę człowieka. Antropocentryzm był bardzo widoczny przede wszystkim na początku, po okresie skrajnego teocentryzmu w średniowieczu. Powstawały traktaty (Pico Della Mirandola – Traktat o godności człowieka), biografie, portrety. Skupiano się na cechach ludzi, naturze ludzkiej, zastanawiano się nad wzorem człowieka. W literaturze rozpowszechniły się:
•    Biografia i autobiografia – człowiek renesansu ma świadomość własnej wartości i wyjątkowości. Dlatego cenne stają się nie tylko żywoty świętych, czy legendy o rycerzach, lecz także losy dworzan, artystów, kupców. „Żywoty najświętszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów” – Giorgio Vasari.
Po co biografia:
- jako piękny obowiązek (Cellini)
- jako świadectwo prawdy (Cardano)
- ratunek przed zapomnieniem (Vasari)
•    Portret – ukazuje indywidualne cechy człowieka, a nie sprawowaną przez niego funkcję
•    Fizjonomika – Związek między ciałem a duszą (Giambattista Della Porta)
•    Nauka o proporcjach – Albrecht Durer – proporcje człowieka witruwiańskiego.

No, to na razie połowa, jestem teraz w 14 pytaniu, jak skończę to doślę resztę xD

Offline

 

#2 28-05-2009 00:09:40

das

Nadczłowiek

Zarejestrowany: 02-10-2008
Posty: 2

Re: Renesans

serdeczne dzieki

Offline

 

#3 28-05-2009 00:11:32

Lusine

Nadczłowiek

Zarejestrowany: 02-10-2008
Posty: 15

Re: Renesans

10.    Scharakteryzuj typową biografię renesansowego humanisty

1)     Narodziny
2)    Studia – w kraju i za granicą, nauka gramatyki, poetyki, logiki, retoryki, filozofii, przyrody, metafizyki
3)    Opanowanie greki, łaciny i hebrajskiego, tłumaczenia utworów
4)    Utwory o ukochanych
5)    Otaczanie się uczonymi, dedykowane utwory dla nich
6)    Rekonstrukcje dzieł antycznych
7)    Kult dawnych geniuszy
8)    Poszukiwania mecenasa
9)    Cześć wielkich ludzi współczesnych
10)    Związanie się z dworem
11)    Powrót w rodzinne strony
12)    Śmierć, pośmiertnie wydane dzieła

11.    Jaką funkcję pełnił w renesansie dwór królewski (książęcy, magnacki)? Jakie wartości wnosił dworek?

Dwór był siedzibą króla lub innej ważnej osoby, to tam przebywały najważniejsze osoby w państwie, decydowano o jego losach itd. Dwór był często celem ludzi pragnących awansu. To tam najczęściej wprowadzano nowe mody i wzorce zachowań, stanowił ważną instytucję wychowawczą. Uczono się tam dobrych manier, poznawano arkana sztuki. Protektorat władcy sprzyjał przekształcaniu się dworu w ośrodek kultury
Dworek był konkurentem dworu, wprowadzał stan szczęśliwości, zgody z naturą, siłami przyrody, a także z Bogiem. Wieś i życie na wsi były źródłem wartości moralnych (niezależność, możność postępowania według własnej woli)

12.    Jakie kwestie związane ze sposobem sprawowania władzy oraz organizacją państwa były przedmiotem zainteresowania pisarzy epoki renesansu?

W renesansie rozpoczęły się dyskusje nad naturą władzy, państwem, jego instytucjami, ustrojem. Poddał krytyce argumenty uzasadniające czyjeś prawo do rządzenia (nadanie Boskie i dziedziczność tronu).
•    „Książe” Niccolo Machiavelli – makiawelizm, cel uświęca środki jeśli coś jest czynione dla dobra państwa.  W „Il Principe” przedstawiony jest sposób, w jaki Książe ma postępować, by utrzymać w swych rękach władzę.
•    „O poprawie Rzeczpospolitej pięć ksiąg” Andrzej Frycz Modrzewski – program reform, by stworzyć dobre państwo
Księga I - O obyczajach (De moribus). Składają się na nią rozważania o ludzkiej naturze, o moralności. Księga II - O prawach (De legibus). Frycz skupił się w tej księdze na niesprawiedliwych, nierównych prawach, jakie w XVI wieku obowiązywały w Polsce.
Księga III - O wojnie (De bello). Modrzewski jest niechętny wojnom w ogóle. Rozróżnia jednak wojny sprawiedliwe (toczone w obronie ojczyzny) od wojen niesprawiedliwych, zaborczych. Pojawia się również postulat wzmocnienia obronności państwa, stworzenia mocnej, karnej i dobrze opłacanej armii. Tylko wtedy Rzeczpospolita będzie państwem bezpiecznym.
Księga IV - O Kościele (De Eccelesia). Frycz krytykuje Kościół katolicki, ale nie czyni tego w sposób brutalny, agresywny. Domaga się tolerancji religijnej i wolności sumienia, demokratyzacji organizacji kościelnej i niezależności Kościoła narodowego wobec papiestwa.
Księga V - O szkole (De schola). Naczelnym jest tu żądanie poprawy sytuacji bytowej nauczycieli.
•    „Kazania Sejmowe” Piotr Skarga – nawiązanie do ksiąg prorockich Starego Testamentu a także pobudzanie uczuć odbiorcy.

13.    W jaki sposób wynalezienie druku (1450r. ) wpłynęło na kształt kultury renesansu?

•    Początku drukarstwa w Polsce przypadają na 1473 rok, zaś w XVI stuleciu dokonał się jego rozwój.
•    Zaczęto poprawiać rękopisy według ustalonych zasad, ujednolicenie pisma.
•    Osiągnięcia myśli ludzkiej stawały się dobrem powszechnym
•    Niższe ceny książek
•    Rozwój literatury masowej
•    Upowszechnienie myśli reformacji

14.    Jakie wzorce miłości ukształtowały się w literaturze i sztuce renesansu?

Zaczęto afirmować cielesną naturę człowieka i wynikającą z tego miłość zmysłową, pożądanie i rozkosz. Próbowano wysubtelnić miłość ziemską, dostrzec niebezpieczeństwa wynikające z namiętności, wydobyć dramatyzm niespełnionych uczuć i uwznioślić cierpienia miłosne. Zmieniła się też pozycja kobiety w kulturze. Ukształtowała się miłość wzniosła (sonety do Laury żywej i martwej) i miłość zmysłowa (erotyki, posiadające elementy zarówno finezyjne jak i żartobliwe, rubaszne, sprośne).
Jednak ideałem życiowym polskiego renesansu jest szczęście rodzinne i miłość małżeńska.
Fraszki Kochanowskiego (Z Anakreonta, Raki, Do Dziewki)

15.    Jak w epoce renesansu ujmowano problem śmierci? Co się zmieniło w porównaniu z rozważaniem tego zagadnienia w średniowieczu?

Podobnie jak w średniowieczu wiedziano o nieuchronności śmierci, która stanowi karę za grzech pierworodny. Jednak w przeciwieństwie do poprzedniej epoki, humaniści nie odrzucali z tego powodu przyjemności świata, nie czuli dla niego wzgardy, lecz starali się cieszyć każdą chwilą. „Próby” Michela de Montaigne’a są manifestem renesansowego stoicyzmu i epikureizmu, uczą, że nie należy bać się śmierci, trzeba być na nią przygotowanym, prezentować wobec niej godną postawę. Podobnie wypowiada się Mikołaj Rej w „Żywocie człowieka poczciwego”, mówi, że życie i śmierć to proces podporządkowany rytmowi przyrody.

16.    Wymień najważniejszych pisarzy polskiego renesansu i ich główne dzieła. Który z nich zainteresował cię najbardziej? Dlaczego?

•    Biernat z Lublina – „Ezop, to jest opisanie żywota tego to mędrca obyczajnego, przydane są k temu przypowieści jego”
•    Andrzej Frycz Modrzewski – „Łaski, czyli o karze za mężobójstwo”, „O poprawie Rzeczypospolitej ksiąg pięć”
•    Łukasz Górnicki – „Dworzanin Polski”, „Rozmowa Polaka z Włochem o wolnościach i prawach polskich”, „Droga do zupełnej wolności”
•    Klemens Janicjusz – Żale, Elegie, Epigramaty, „Żywoty królów polskich”
•    Jan Kochanowski
•    Mikołaj Rej – „Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem”, „Żywot człowieka poczciwego”
•    Piotr Skarga – „Kazania sejmowe”, „Żywoty świętych”


17.    Napisz biogram Jana Kochanowskiego.

Jan Kochanowski urodził się w 1530 roku w Sycynie niedaleko Radomia; zmarł nagle w Lublinie w 1584 roku, pochowany został w Zwoleniu, gdzie znajduje się nagrobek z jednym z dwóch zachowanych wizerunków poety. Wychował się w rodzinie ziemiańskiej. Od 1544 studiował w Akademii Krakowskiej, później w Królewcu i Padwie. Wiele podróżował po Europie, gdzie nawiązał kontakty z przedstawicielami europejskiej literatury i humanistyki.
Po powrocie służył na dworach możnowładców małopolskich. Od około 1563 był dworzaninem i sekretarzem Zygmunta Augusta. Po śmierci króla osiadł na stałe w rodzinnym Czarnolesie, biorąc okazjonalnie udział w życiu publicznym. Spokojne życie ziemianina przerwała śmierć ukochanej córeczki Urszulki, której poświęcił "Treny", a następnie drugiej córki Hanny. Osobiste tragedie przyczyniły się do pogorszenia jego stanu zdrowia.
W czasie studiów we Włoszech pisał głównie okolicznościowe wiersze łacińskie, które znalazły się w zbiorze Elegiarum libri IV (1584). W okresie dworskim początkowo górowały utwory epickie, jak Zuzanna (ok. 1562), Szachy (ok. 1564-1566), O śmierci Jana Tarnowskiego (1561), Zgoda (1564) i Satyr albo dziki mąż (ok. 1564).
Następnie powstały Pieśni, a także Fraszki (1584), tragedia nawiązująca do antyku – Odprawa posłów greckich (wystawiona 1578 w obecności Stefana Batorego), wierszowana parafraza Psałterza Dawidowego (1579). Ponadto Mistrz z Czarnolasu stworzył manifest poetycki Muza (powstał ok. 1567), Proporzec albo Hołd Pruski (1569) i liczne utwory okolicznościowe.
Dzięki niezwykłemu talentowi Kochanowski zyskał sobie miano twórcy polskiej poezji oraz najwybitniejszego poety Polski Królewskiej.
(ze strony http://kochanowski.klp.pl/ )

18.    W jaki sposób późniejsze epoki nawiązywały do kultury renesansowej?

•    Władysław Broniewski – „Moja córka umarła”
•    Leopold Staff – „Dworek”
•    Stanisław Stabro – „Wrócić do źródła”
•    Ignacy Krasicki - „Świat zepsuty” – topos ojczyzny jako okrętu
•    Juliusz Słowacki – „Testament mój” – j.w.

Offline

 

#4 28-05-2009 21:09:41

Debesciak

Nadczłowiek

5467122
Skąd: Kraków
Zarejestrowany: 07-10-2008
Posty: 11
WWW

Re: Renesans

Dziękuję w imieniu leserów:D


Niech żyje Wietnam!

Offline

 

Stopka forum

RSS
Powered by PunBB
© Copyright 2002–2008 PunBB
Polityka cookies - Wersja Lo-Fi


Darmowe Forum | Ciekawe Fora | Darmowe Fora
Białko Carbo Kliknij Tutaj